Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Να με προσέχεις..

Οι σκέψεις που κάνω είναι χιλιάδες, γεμάτες από μουσική και χιλιάδες άλλα συναισθήματα που υπάρχουν μέσα μου..
"Γιατί να μην μπορούμε να έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε και όταν το θέλουμε?"
"Γιατί στη ζωή μας κυριαρχεί το πρέπει και όχι το θέλω?"

Αυτές οι δυο απορίες για παράδειγμα υπάρχουν τώρα στο μυαλό μου..

Υπάρχουν άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα που μου λείπουν, που αναζητάω μια αγκαλιά τους, ένα φιλί τους..μα γιατί να μην μπορώ να είμαι εκεί που θέλω όταν το θέλω?

Πολλές φορές ζητάμε άμεσα ή έμμεσα από τους γύρω μας προσοχή.. για να μην νιώθουμε μοναξιά..

Με αφορμή τη λέξη προσοχή αφιερώνω όσους μ'αγαπάνε με πράξεις το τραγούδι "Να με προσέχεις" από τον Νίκο Πορτοκάλογλου και την Ελένη Τσαλιγοπούλου.

Tίτλος: Να με προσέχεις
Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου (Μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου)
Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Σαββόπουλος


Έλα κοντά μην κάνεις πίσω
το χέρι κράτα μου στα σκοτεινα

Έλα κοντά να σου μιλήσω
γι'αυτά που μέσα δεν χωράνε πια

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις

Έλα κοντά το κόσμο κρύψε
τον κόσμο αυτό που μου ζητά πολλά

Έλα κοντά μια σπίθα ρίξε
να βγει απ΄την στάχτη μου ξανά φωτιά

Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις

Ορίστε και το LINK για να το ακούσετε:

http://www.youtube.com/watch?v=DirLVY6ANcQ

http://www.youtube.com/watch?v=dVHfWM4PDN4 (Η πρώτη εκτέλεση)

Θάλασσες...για σένα..

Υπάρχουν στιγμές που χανόμαστε στις σκέψεις μας..προσπαθώντας να λύσουμε ότι μας προβληματίζει στο κεφάλι μας..
Το πρωί σήμερα είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μ' ένα πλάσμα που εκτιμώ και που θέλω να βοηθάω για να εξελίσσεται..
Μετά που κλείσαμε καρφώθηκε στο μυαλό μου η απορία..
"Γιατί κάποια τραγούδια μας αρέσουν πάρα πολύ και τ'άκούμε συνέχεια?"

Ένα τέτοιο τραγούδι είναι και οι "Θάλασσες" από το Γιώργο Παπαδόπουλο (τον κλώνο του Μιχάλη Χατζηγιάννη όπως τον αναφέρουν πολλοί..)
Έτυχε το περασμένο καλοκαίρι να το ξεχωρίσω μέσα σε χιλιάδες τραγούδια που ακούω κάθε μέρα..

Θέλω λοιπόν να παραθέσω τους στίχους και να το αφιερώσω σ'εκείνη που θέλω να χαμογελάει και να προχωράει βήμα βήμα στη ζωή της για να γίνεται καλύτερη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Τίτλος CD
"ΘΑΛΑΣΣΕΣ"
Εταιρεία: VIRUS MUSIC
Είδος: CD

02.Θάλασσες
Στίχοι: ΝΑΜΑ

Θα θυμάμαι με τον ήλιο το πρωί

Πως ήσουν κάποτε για’μένα της μέρας το φως

Θα θυμάμαι με τον ήχο της βροχής

Πως όταν έφυγες μια μέρα έκλαψε κι ο ουρανός

Μη ρωτάς λοιπόν για’μένα

Μη γυρνάς στα περασμένα

Εγώ για’σένα

Κι αν τραγούδια θα γράψω

Κι αν Θάλασσες κλάψω για’σένα

Πίσω δε θα γυρίσω,φιλιά να ζητήσω

Χαμένα

Θα θυμάμαι πως οι όμορφες στιγμές

Έχουν χαθεί για’μας στο χθες και δε θα’ρθουν ξανά

Θα θυμάμαι πως οι αγάπες οι παλιές

Είναι καράβια που γυρίζουν απ’ το πουθενά

Μη ρωτάς λοιπόν για’μένα

Μη γυρνάς στα περασμένα

Εγώ για’σένα

Είσαι ένα τόσο αξιόλογο άτομο που πραγματικά φωτίζεις τους γύρω σου..
Χαίρομαι που είμαι στη ζωή σου και σε κάνω να χαμογελάς

Ορίστε και το LINK για να το ακούσετε: http://www.youtube.com/watch?v=rfkikZBchv4

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Σκέψεις..ενός νυσταγμένου φοιτητή..

Λένε ότι τα καλύτερα χρόνια είναι τα φοιτητικά..

δεν έχουν άδικο..

Χρήμα από τους γονείς..μακριά από κάθε έλεγχο..ελευθερία κινήσεων..αλλά και ταυτόχρονη μοναξιά..σ'εκείνες τις στιγμές που νοσταλγούμε τους φίλους μας..το σχολείο..την πόλη μας..τους γονείς μας..όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που μας γεμίζουν τόσο πολυ..

Ο χρόνος πάντα κυλάει με τον ίδιο ρυθμό..(στο μυαλό μας κυλάει γρήγορα όταν περνάμε καλά και αργά όταν περνάμε βαρετά ή και άσχημα)

Ξεκινάει το νέο εξάμηνο γεμάτο όνειρα και φιλοδοξίες..
ξεκινάνε οι ρυθμοί της καθημερινότητας..
οι υποχρεώσεις του φοιτητή (λέγε με και εργασίες)...

Όλα αυτά προκαλούν μια φθορά ψυχολογική..αλλά έτσι είναι η ζωή κάθε μέρα να μαθαίνουμε κάτι καινούριο για να γινόμαστε καλύτεροι..για το δικό μας κυρίως καλό..

Περνάει ο πρώτος μήνας..ο δεύτερος,ο τρίτος,έρχονται οι διακοπές και επιστροφή στη βάση μας για να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας και να διαβάσουμε (και καλά)για την επερχόμενη εξεταστική αμέσως μετά τις διακοπές..

αλλά που μυαλό για διάβασμα..η σαρξ το επιθυμεί αλλά το μυαλό όχι..

Τσουπ περνάνε οι μέρες των διακοπών..ξανά πίσω στα πανεπιστήμια..

Ωχ το άγχος της εξεταστικής μας χτύπησε την πόρτα (ειδικά όταν χρωστάμε πολλά μαθήματα)

Πρέπει να διαβάσουμε είτε το θέλουμε είτε όχι..για να περάσουμε τα μαθήματα (πρώτα για τους γονείς μας ν'αποφύγουμε την γκρίνια και τα παράπονα) και μετά για μας..

Έτσι αποφασίζουμε να μην έχουμε σύνεχεια το μυαλό μας στα ξενύχτια (λέμε τώρα) και να ελαττώσουμε την εξάρτηση με τον υπολογιστή..

α!και το σημαντικότερο..να ξυπνάμε νωρίς για να διαβάζουμε δυστυχώς..

Εξεταστική είναι και θα παραμείνει η δύσκολη περίοδος των φοιτητικών μας χρόνων..

Αχ αυτές οι υποχρεώσεις..

Καλημέρα...με χαμόγελο..



Καλημέρα σας...

Καλημέρα σε σένα που μπορεί να διαβάσεις αυτή την ανάρτηση..

"Καλημέρα" μια λέξη που είναι καλό να τη λέμε με χαμόγελο στον διπλανό μας ακόμα και αν μέσα μας έχουμε τις "ανάποδες" μας..
Ευχήσου σε κάποιον "καλημέρα" για να ξεκινήσει η μέρα σου με αισιοδοξία όσο σοβαρά προβλήματα και αν αντιμετωπίζεις..
Είναι και αυτός ένας τρόπος να πιστέψεις και εσύ ότι μπορείς να πετύχεις πολλά ακόμα και αν θεωρείς τον εαυτό σου αδύναμο ή κατώτερο από τους άλλους..

Ένα χαμόγελο δίνει χαρά,δύναμη,κουράγιο σε όσους πραγματικά σε νιώθουν δίπλα τους..

Μην τους το στερείς..

(18-01-2009)

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Σκέψεις...

Ψάχνω τρόπο να εκφράσω όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου
...αλλά δεν βρίσκω..
χιλιάδες σκέψεις στο μυαλό μου..
σκέψεις άσχετες μεταξύ τους..
για ανθρώπους που εκτιμώ,για γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή μου,για το τι θα συναντήσω στο μέλλον..

Μακάρι να μπορούσα να δω το μέλλον μου..

Υπάρχουν και χιλιάδες ερωτήματα υπαρξιακού τύπου (όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους) τύπου "τι είναι η αγάπη?" "γιατί δημιουργούνται τα κομπλεξ που έχουν οι άνθρωποι?"

όλες αυτές τις σκέψεις μου..θα γράφω εδώ στο δικό μου χώρο..στο προσωπικό μου ημερολόγιο...μήπως βρω και απαντήσεις και γίνω καλύτερος πρώτα εσωτερικά και μετά εξωτερικά..

Καλώς ήρθες στον κόσμο της διαρκούς αναζήτησης..