Αχαριστία, το νέο θανάσιμο αμάρτημα...

Καλησπέρα σας…

Παρατηρώντας την εξέλιξη της κοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων διαπίστωσα την ύπαρξη σε μεγάλο βαθμό του εγωισμού, της απληστίας, της αχαριστίας, της αλαζονείας αλλά και της κακίας στη ψυχή των ανθρώπων και κατέληξα πως τα παραπάνω μπορούν να χαρακτηριστούν ως τα σύγχρονα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, μαζί βέβαια με 2 ακόμα που θα συμπληρώσω παρακάτω.

Για όσους δεν γνωρίζουν να υπενθυμίσω τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα είναι τα εξής: Λαιμαργία, Λαγνεία, Οκνηρία, Οργή, Φθόνος, Αλαζονεία, Απληστία
Και οι 7 αρετές είναι οι εξής: ταπεινότητα, ευσπλαχνία, αγνότητα, φιλαλληλία, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα…

Μετά από αυτή την ενημερωτική παρένθεση, θέλω να επισημάνω πως θεωρώ την αχαριστία ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της  σύγχρονης κοινωνίας και σας εξηγώ το γιατί παρακάτω .

Η εποχή μας διέπεται από μια συνεχή αχαριστία, γιατί πλέον για να βρεθεί κάποιος που δεν είναι αχάριστος είναι πολύ σπάνιο, από τους πολιτικούς μέχρι και τον απλό πολίτη. Ποτέ δεν μπορούσα να πιστέψω ή μάλλον δεν ήθελα να το πιστέψω το πόσο αχάριστος μπορεί να γίνει κάποιος  αρκεί να πάρει αυτό που θέλει από τον άλλον.

Δυστυχώς αχαριστία υπάρχει παντού! Προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο για όλους,  μερικές φορές χωρίς να έχεις κανένα συμφέρον , μόνο και μόνο για να τους ικανοποιήσεις και για  να τους προσφέρεις αυτό που τους λείπει ή που χρειάζονται και το μόνο που παίρνεις είναι το απόλυτο τίποτα που σε κάνει να καταλάβεις πόσους αχάριστους ανθρώπους έχεις γύρω σου. Ούτε ένα ευχαριστώ δεν είναι πρόθυμοι να πουν, το οποίο δεν κοστίζει τίποτα. Αξίζει όμως να έχεις δίπλα σου αχάριστους ανθρώπους;

Και εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν σκέφτονται όλοι σαν εσένα αλλά ο καθένας κοιτάζει μόνο το συμφέρον του. Ζούμε σε μια εποχή όπου αυτός που κοιτάζει μόνο τον εαυτό του και  το συμφέρον του είναι και το κυρίαρχο μοντέλο,  το οποίο  λειτουργεί σαν πρότυπο και  είναι ο μοναδικός που επιβιώνει στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν.

Ποια πρέπει όμως να είναι η αντίδραση; Να αρχίσεις και εσύ να λειτουργείς έτσι; Να  σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και να μην λαμβάνεις υπ’ όψιν σου το τι κάνει ο άλλος για σένα (ηθική και υλική στήριξη);

Νομίζω ότι το σωστό είναι η συμπεριφορά μας να προσαρμόζεται με βάση το τι άνθρωπο έχουμε απέναντι μας δηλαδή όπως ακριβώς μας φέρεται κάποιος να του φερόμαστε και εμείς. Έτσι αυτό που εισπράττουμε  το επιστρέφουμε πάλι πίσω ώστε να κάνουμε τον άλλον να καταλάβει το πώς μπορεί να έχουμε αισθανθεί  εμείς εξαιτίας του σε ανάλογες στιγμές. Ας  σταματήσουμε πλέον να είμαστε πάντα οι καλοί που δέχονται τα πάντα χωρίς να λένε ή να κάνουν κάτι και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε σκληροί απέναντι σε εκείνους που το αξίζουν. Το να είσαι καλός απέναντι σε αυτούς που δεν το αξίζουν δεν καταφέρνεις τίποτα παρά μόνο να πληγωθείς και να νιώσεις την αχαριστία στον απόλυτο βαθμό.

Αλλά αν τελικά κοιτάξουμε πιο καλά μέσα μας θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλοι μας ή τουλάχιστον οι περισσότεροι είμαστε αχάριστοι γιατί δεν εκτιμάμε τίποτα από αυτά που έχουμε. Θεωρώ ότι λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι είναι ευχαριστημένοι με αυτά που έχουν και δεν ζητάνε τίποτα παραπάνω. Δεν έχουμε αντιληφθεί την αξία της οικογένειας που σου προσφέρει τα βασικά και το κυριότερο την αγάπη και την φροντίδα, δεν έχουμε καταλάβει τη σημασία της υγείας και την έννοια της πραγματικής φιλίας, των ανθρώπων εκείνων που σε στηρίζουν κάθε στιγμή αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να κάνεις όνειρα για το μέλλον…

 Είναι υπέροχο το να ξυπνάς το πρωί και να σκέφτεσαι ότι μια καινούρια μέρα μόλις αρχίζει και είναι όλη δική σου. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κάνεις. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία μέρα που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς γι αυτό βρες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγαπά τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις: «συγγνώμη», «ευχαριστώ» ..ας το κάνουμε και ας διώξουμε τον εγωισμό και την αχαριστία από μέσα μας. Γιατί όταν θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με τα πραγματικά  προβλήματα ή μάλλον με σημαντικότερα προβλήματα, όταν χάσουμε αυτά που είχαμε ή όταν μετανιώσουμε για κάτι που δεν κάναμε ποτέ, τότε μόνο θα καταλάβουμε την αξία που είχαν όλα αυτά που είχαμε και που δεν εκτιμούσαμε.

Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι πολύ αχάριστος. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε αυτό θα αλλάξει αφού όλα μπορούν να αλλάξουν αρκεί να το θέλουμε όλοι μας πραγματικά. Ας σταματήσουμε να παραπονιόμαστε για το παραμικρό και ας αγαπήσουμε αυτά που έχουμε.

Εύχομαι να σας προβλημάτισα λίγο και να σας τόνισα τη σημασία του να ζεις το τώρα και να προετοιμάζεις όσο κατάλληλα μπορείς το μετά.

Σας χαιρετώ προσωρινά…

ΥΓ.1.Η ανικανότητα σε λίγο θα θεωρείται προτέρημα και όχι ελάττωμα ειδικά για τους πολιτικούς μας

ΥΓ.2.Πόση είναι η επάρκεια της χώρας σε είδη πρώτης ανάγκης γιατί έτσι όπως πάει θα κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης!!

ΥΓ.3.Για μένα τα σύγχρονα 7 θανάσιμα αμαρτήματα είναι η κακία, αλαζονεία, ο φθόνος, ο εγωισμός , η απληστία, η ξενοφοβία και η απαισιοδοξία.

ΥΓ.4.Από που πάμε για την αξιοκρατία;

ΥΓ.5.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Φωτεινή για το κείμενο που μου έστειλε και με την κατάλληλη επεξεργασία έγινε το παραπάνω κείμενο...

ΥΓ.6. Έρχονται και άλλου τέτοιου είδους κείμενα σύντομα...

100 Μέρες ήταν και πέρασαν...

Καλησπέρα σας...

Οι "περιβόητες" 100 μέρες της νέας κυβέρνησης πέρασαν και ήδη έχει ξεσπάσει μια έντονη γκρίνια τόσο για τα πεπραγμένα της όσο και για αυτά δεν έχει κάνει.

Τι δεσμεύτηκε προεκλογικά και τι τελικά έκανε μετά από 3 μήνες και κάτι;

Πολλοί, ανάμεσά τους και εγώ, επισημαίνουν την έλλειψη πραγματικής πολιτικής βούλησης για την κατάρτιση νέων νομοσχεδίων που θα έχουν ως στόχο την βελτίωση της οικονομίας, της ανταγωνιστικότητας αλλά και της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Δυστυχώς, η κατάθεση μόνο ενός νομοσχεδίου σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα αποτελεί τροχοπέδη για όλα τα παραπάνω αλλά και καλλιεργεί μια διάθεση απαισιοδοξίας στο λαό για το τι θα γίνει στο μέλλον…

Επιπλέον, η δημόσια διαφωνία μεταξύ των μελών του υπουργικού συμβουλίου δίνει την εικόνα ασυνεννοησίας και όχι της αρμονικής συνεργασίας όπως θα έπρεπε να συμβαίνει τουλάχιστον στον επικοινωνιακό τομέα.

Ωστόσο, η αύξηση των κονδυλίων για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ με προϋπολογισμό επιπλέον του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ είναι κάτι ενθαρρυντικό για τη βελτίωση του επιπέδου της παιδείας αρκεί να εφαρμοστεί βέβαια και στην πράξη.

Στόχος όλων είναι η μείωση των δαπανών του δημοσίου έτσι ώστε να μειώσουμε το κρατικό μας έλλειμμα υπό την αυστηρή επιτήρηση των επιτελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό όμως επιβάλλεται να ξεκινήσει πρώτα απ’ όλα από τους ίδιους τους βουλευτές και τις αμοιβές τους –αν και δεν πιστεύω πως θα γίνει αυτό ποτέ- και μετά να γίνει απ’ όλους τους υπόλοιπους…

Δεν είναι όμως μόνο οι δαπάνες αλλά και η μείωση της γραφειοκρατίας, που είναι παντού σε τούτη την χώρα, η οποία δυσκολεύει τη ζωή μας δημιουργώντας χιλιάδες προβλήματα σε όλους μας. Αλήθεια μπορεί να καταπολεμηθεί ουσιαστικά;

Ας αφυπνιστούμε όλοι μας και ας δοκιμάσουμε μια φορά ν'αφήσουμε στην άκρη τον «ωχαδερφισμό» και τον «παρτακισμό» που μας διακατέχει παίρνοντας δραστικά και άμεσα μέτρα ώστε να βοηθήσουμε το σύνολο της κοινωνίας μιας και η κρίση είναι σε εξέλιξη και μας έχει πλήξει είτε λίγο είτε πολύ.

Όλοι κρίνονται για το έργο τ' οποίο  παράγουν αρκεί βέβαια να λειτουργούν με αξιοκρατικά κριτήρια στην επιλογή προσώπων για τη στελέχωση των καίριων θέσεων αλλά και στην εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου για την παραγωγή περισσότερου και ουσιαστικότερου έργου…

Κλείνοντας, εύχομαι το 2010 να είναι πραγματικά καλύτερο από το 2009 πρώτα για τη χώρα μας –όπως πχ με την επιστροφή των μαρμάρων δύσκολο μεν αλλά όχι και ακατόρθωτο- και μετά για τον καθένα ξεχωριστά γιατί πάντα τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.

Σας χαιρετώ προσωρινά…

ΥΓ.1. Το καλύτερο είναι εχθρός του καλού γι’ αυτό ας προσπαθούμε όλοι μας για το καλύτερο και όχι απλά για το καλό!!

ΥΓ.2. Ισονομία αλλά και αξιοκρατία εν έτη 2010 μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις;

Καλή Χρονιά!!

Καλησπέρα σας!!

Σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε μια υπέροχη, δημιουργική, ανατρεπτική χρονιά με υγεία πάνω απ' όλα!!

Γεμάτη δημιουργία και προσωπική και επαγγελματική επιτυχία!!

Σας χαιρετώ προσωρινά...

Ότι θέλω το διεκδικώ...μπορώ όμως?

Καλησπέρα σας...

Αφορμή για την συγκεκριμένη ανάρτηση είναι το e-mail που έλαβα από τη Φωτεινή η οποία έγραψε το παρακάτω κείμενο και θέλω να το μοιραστώ με όλους εσάς...

Είναι δύσκολο μερικές φορές να καταλάβουμε τα παιχνίδια που μας παίζει η μοίρα , γιατί εκεί που νομίζεις ότι έχεις βρει αυτό που ψάχνεις κάτι γίνεται και αμέσως ανατρέπονται όλα όσα είχες σκεφτεί.
Ναι, έχεις βρει το άτομο που θες να είσαι μαζί του, να μοιραστείς τα πάντα , να του δοθείς αλλά μέσα σε όλα αυτά ανακαλύπτεις ότι δεν είναι μόνος αλλά υπάρχει και κάποιο άλλο πρόσωπο στη ζωή του που του δίνει όλα όσα ήθελες να του δώσεις. Ένα πρόσωπο που δεν το γνωρίζεις καν αλλά είναι αυτό που σου σπάει το όνειρο σου, άθελα του βέβαια.

Τότε όμως τι κάνεις; Απλά αποχωρείς; Παραδέχεσαι ότι άργησες ή ότι έχεις χάσεις το παιχνίδι; Κάθεσαι και διεκδικείς αυτό που θέλεις ;

Κατά τη γνώμη μου και νομίζω ότι πια πρέπει να γίνει κανόνας σε όλους μας το «ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ!» γιατί αν πραγματικά θέλουμε κάτι τόσο πολύ δεν το αφήσουμε έτσι; Ας παλέψουμε πρώτα ,ας κάνουμε ότι μπορούμε για να γίνει δικό μας . Tο να διεκδικείς δεν είναι κακό, αντίθετα το να μένεις αδρανής δείχνει δειλία κ έλλειψη αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης στον εαυτό σου .

Από τη στιγμή που υπάρχει το ελεύθερο της διεκδίκησης , που σου δίνεται από το άτομο που βρίσκεται μέσα στην σχέση δεν νομίζω να υπάρχει πρόβλημα αφού εσύ από τη μεριά σου είσαι ελεύθερος. Βέβαια υπάρχει και ένα ήθος που δεν σου το επιτρέπει να το κάνεις αυτό. Γιατί κανένας δεν σκέφτεται σαν εσένα και γιατί κανένας δεν θα διεκδικήσει όσα σου αναλογούν αν δεν το κάνεις εσύ ο ίδιος. Δυστυχώς αυτό φαίνεται κάπως εγωιστικό αλλά στη σημερινή κοινωνία αυτό ισχύει.

Ωστόσο από την άλλη μεριά όμως όταν καταλάβεις πως όλη αυτή η διαδικασία σε κάνει χάλια ψυχολογικά και πως είναι τόσο ψυχοφθόρα και δεν μπορείς να την αντέξεις το καλύτερο για σένα είναι να αποχωρίσεις. Εκεί είναι το σημείο που πρέπει να σκεφτείς τον εαυτό σου, που πρέπει να σταματήσεις να τον παιδεύεις αφού όλο αυτό δε βγάζει πουθενά.

Έρχονται όμως μέρες που το άτομο αυτό σου λείπει υπερβολικά, σου φταίνε όλα γύρω σου, θες να το δεις ,να το αγγίξεις ,να το κάνεις να νιώσει όλα αυτά που κρατάς κρυμμένα μέσα στην καρδιά σου.
Είναι οι μέρες αυτές που σκέφτεσαι πως θέλεις μόνο να ζήσεις μια ζωή μαζί του και έτσι ξαφνικά δεν έχεις όρεξη να βγεις από το σπίτι, να μείνεις μέσα σκεπτόμενος εκείνο και τις μοναδικές στιγμές μαζί του και πως είσαι έτοιμος να έκανες τα πάντα για να ζήσεις αυτό που τόσο πολύ λαχταράς.

Και μετά περνάς και σε άλλο επίπεδο όπου έρχεται και ο εγωισμός, που τις περισσότερες φορές κάνει τα πράγματα χειρότερα, και σου μπαίνει στο μυαλό η σκέψη «να κάνω κάτι με κάποιον μόνο και μόνο για να ζηλέψει το άτομο που θέλω» . Εκεί είναι που πρέπει να σκεφτείς εσένα και μόνο εσένα και να σταματήσεις να σκορπάς τον εαυτό σου. Δεν αξίζει για τίποτα και για κανέναν, και θα το καταλάβεις αργότερα όταν πια θα είναι αργά.
Προχώρα μπροστά μην κοιτάξει πίσω σκέψου εσένα και όσους σε κάνουν πραγματικά ευτυχισμένο…
Είναι σίγουρα δύσκολο να το πάρεις απόφαση και να τα αφήσεις όλα πίσω σου όσο και να σε πονάει αυτό αλλά καλώς ή κακώς ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός ,αυτός που θα γιατρέψει τις πληγές της ψυχής σου.

Ας αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά ας σταματήσουμε να τον παιδεύουμε γιατί πολλές φορές δεν αξίζει καν να χαλάμε τη διάθεση μας για κάποιον, ούτως ή αλλιώς δε ξέρει κανείς τι θα συμβεί στο μέλλον οπότε…

Σας χαιρετώ προσωρινά...

ΥΓ. Εύχομαι και πιστεύω πως σας προβλημάτισα. Μακάρι σε ανάλογες στιγμές να σκεφτείτε με ψυχραιμία και να κάνετε το σωστό.
Μην ξεχνάτε ποτέ τους ανθρώπους που σας στηρίζουν με το δικό τους τρόπο και σας κάνουν να χαμογελάτε…
Το χαμόγελο σας δίνει δύναμη και κουράγιο σε όσους είναι δίπλα σας…

ΥΓ.2. Ότι διαβάσατε παραπάνω είναι οι σκέψεις της Φωτεινής. Την ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου που μου επέτρεψε να δημοσιεύσω το κείμενο της.

ΥΓ.3.Η συγκεκριμένη ανάρτηση είχε για παρέα μουσική το τραγούδι του Αντώνη Ρέμου με τίτλο Σ’ έχω δεν σ’ έχω.

Τίτλος: Σ' έχω δεν σ' έχω
Στίχοι:Γιώργος Θεοφάνους
Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος

Σ'έχω δε σ' έχω μες στα χέρια μου
στην αγκαλιά μου σε κρατώ
κι ύστερα φεύγεις μ' ένα "σ'αγαπώ"
Σ' έχω σε σ' έχω μες στο αίμα μου
σαν την ανάσα, τη ζωή
κι ύστερα χάνεσαι μ'ένα φιλί

Σ' έχω δε σ' έχω δεν το αντέχω
να σε μοιράζομαι άλλο πια
ένοχα βράδια, κρυφά σημάδια
όλα θα γίνουν φανερά
σ' έχω δε σ' έχω δεν το αντέχω
να σε μοιράζομαι άλλο πια

Σ' έχω δε σ' έχω σ'ένα όνειρο
που πάντα χάνω όταν ξυπνώ
κι ύστερα πέφτουν όλα στο κενό
Σ' έχω δε σ' έχω μες στα χάδια μου
να σε κοιμίζω με φιλιά
κι ύστερα εσύ να φεύγεις μ' ένα "γειά"

Όσα μου παίρνεις δικά σου θα'ναι
μα όσα αφήνεις θα με πονάνε
τέσσερις τοίχοι δε με χωράνε
θα εκραγώ
μια νύχτα μόνο πως με τρελαίνει
κι ύστερα χώρια σαν δύο ξένοι
ο έρωτας σου θα με πεθαίνει
όσο θα ζω

Όριστε και το Link: http://www.youtube.com/watch?v=QItDQCnUwjk

Καλή Ακρόαση!

Μύρισε Χριστούγεννα, αλλά...

Καλησπέρα σας…

Καλό μήνα να έχουμε και να περάσουμε όμορφα τις γιορτινές μέρες μαζί με τους φίλους και την οικογένεια μας!

Πιστεύω πως τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι πολύ ξεχωριστά για διάφορους λόγους, όπως η παγκόσμια οικονομική κρίση, η αύξηση της εγκληματικότητας στη χώρα μας, η έντονη αμφισβήτηση των κομμάτων, η γενικότερη καχυποψία που επικρατεί στις ανθρώπινες σχέσεις.

Αναρωτιέμαι αν κανείς μπορεί ξέγνοιαστος ν’ αναμένει τις γιορτινές μέρες. Πως μπορείς να νιώσεις ήρεμος όταν γνωρίζεις πως οι υποχρεώσεις δε σταματούν και θα πρέπει συνέχεια να ξοδεύεις τα χρήματα σου για να καλύψεις τόσο τις ανάγκες σου όσο και τα χρέη σου;

Επιπλέον, πως μπορείς να περπατάς ξέγνοιαστος στο δρόμο όταν στο φανάρι είναι πιθανό να περάσει κάποιος και να σου αρπάξει τα προσωπικά σου αντικείμενα; Πώς να είσαι αισιόδοξος όταν βλέπεις ότι κανένα κόμμα δεν είναι αξιόπιστο και όλοι μένουν στα λόγια και στις υποσχέσεις; Ακόμα, στη σημερινή κοινωνία κυριαρχεί ο εγωισμός και οι ανθρώπινες σχέσεις τίθενται υπό διαρκή αμφισβήτηση γιατί τα τελευταία χρόνια το «εγώ» έχει αντικαταστήσει το «εμείς».

Όλα τα παραπάνω αποτελούν μερικές από τις αιτίες που οδήγησαν στον περσινό ξεσηκωμό, ο οποίος επέφερε τη θλιβερή απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, ενός νέου που όλοι μας είχαμε την ανάγκη να μας εκφράσει και να μας εμπνεύσει, του σύγχρονου ήρωα με το όνομα Αλέξης

Αυτό το παιδί έγινε ο σύγχρονος ήρωας για πολλούς μικρούς και μεγάλους, έγινε η αιτία να ξεχυθεί ο κόσμος στο δρόμο και να διαδηλώσει για μια καλύτερη Ελλάδα σε όλους τους τομείς αλλά έγινε και η αιτία να γίνουν πολλές καταστροφές σε όλη την επικράτεια από τους γνωστούς «άγνωστους» μετά τη λήξη των μεγαλειωδών σ’ έκταση συλλαλητηρίων.

Αλήθεια, ποιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί επιφέρουν την τάξη κατά την εκδήλωση των επεισοδίων από τα όργανα της τάξης; Ποια είναι τα κριτήρια της επιλογής των αστυνομικών για τη στελέχωση των διάφορων υπηρεσιών;

Ρώτησε κανείς πως αισθάνεται σήμερα η μητέρα του Αλέξη, πως ένιωσε τη φετινή επέτειο του θανάτου του και πως θα νιώθει κατά τη διάρκεια της δίκης των 2 ειδικών φρουρών;

Νομίζω πως δύσκολα θα έχω απαντήσεις για τις παραπάνω ερωτήσεις μου..

Κλείνοντας, αναρωτιέμαι ποια να είναι η ουσία να προκαλείς φθορές στη δημόσια περιουσία όταν ξέρεις πως εσύ ο ίδιος θα πληρώσεις μέσω των φόρων για την αποκατάσταση των ζημιών;

Όλοι μας έχουμε ευθύνη για την αγωγή και την κοινωνικοποίηση των νέων ανθρώπων κι ας μην αποποιούμαστε τούτη την ευθύνη γιατί αυτό είναι δείγμα δειλίας…

Σας χαιρετώ προσωρινά…

ΥΓ. Ποτέ μην αφήνετε γι’ αύριο ότι μπορείτε να κάνετε σήμερα γιατί στο τέλος δεν το κάνετε ποτέ!!

ΥΓ.2.Καιρό έχω να σας γράψω αλλά είχα φόρτο εργασίας εξαιτίας της σχολής και σας οφείλω μια συγγνώμη!!

ΥΓ.3. Πότε θα εφαρμοστούν οι νόμοι σε τούτη τη χώρα για να μειώσουμε το δημόσιο χρέος για το καλό όλων μας;

ΥΓ.4.Το χαμόγελο σας δίνει δύναμη, αγάπη και κουράγιο σε όσους είναι πραγματικά δίπλα σας… να το θυμάστε…

17 Νοέμβρη, εξέγερση αλλά και αμάθεια

Καλησπέρα σας...

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες επανέρχεται στο προσκήνιο η εξέγερση του Πολυτεχνείου, που οδήγησε στην κατάλυση της χούντας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στη χώρα μας.

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο ανακάλυψα πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία τόσο για τα γεγονότα πριν την εξέγερση όσο και μετά την κατάλυση της δικτατορίας. Οφείλω να ομολογήσω πως τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν τα γνώριζα γιατί δεν βρέθηκε κάποιος να μου τα περιγράψει!
Η 17η Νοέμβρη 1974 αποτελεί μια ιστορική καμπή στη νεώτερη ιστορία της χώρας μας, παρ' όλο που λίγοι γνωρίζουν την πραγματική σημασία των γεγονότων του Πολυτεχνείου, όσοι τα έζησαν κυρίως!

Από το 1967 μέχρι το 1974 διήρκησε η Χούντα στην Ελλάδα, 7 χρόνια μέσα σε κλίμα φόβου,καταπίεσης,αυταρχισμού. Χιλιάδες άνθρωποι υπέστησαν άδικα βασανιστήρια και χιλιάδες άλλοι αγωνίστηκαν με πάθος για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας!
Οι παλαιότερες γενιές οφείλουν να διδάξουν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου στις νεώτερες για να μην χαθεί ποτέ η δίψα για τη διεκδίκηση της ελευθερίας, της Δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έτσι ώστε να μην βρεθούμε ποτέ ξανά σε παρόμοια κατάσταση.

• Ωστόσο, υπάρχει κάποιος που να έχει εξιστορήσει τα γεγονότα στη νέα γενιά έτσι ώστε να μην θεωρούν τη συγκεκριμένη μέρα σαν μια απλή σχολική γιορτή;

• Γιατί κάθε χρόνο η επέτειος του Πολυτεχνείου "χρωματίζεται" με βάση τις δηλώσεις των εκάστοτε πολιτικών αρχηγών;

• Μήπως πρέπει ΟΛΟΙ μας να θυμόμαστε τις θυσίες που έχουν γίνει για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι;

Επιπλέον, σε τούτη την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε πρέπει να τονιστεί το εθνικό φρόνημα με εκδηλώσεις αντάξιες των γεγονότων της εξέγερσης.

Καλύτερα, να μάθουν οι νέες γενιές την ουσία και την αλήθεια των γεγονότων της 17ης Νοέμβρη του 1974 παρά να γνωρίζουν ένα μέρος από τα γεγονότα...

Και αυτό είναι υποχρέωση όλων και ας μην κωφεύουν!

Ελπίζω να σας προβλημάτισα έστω και λίγο… Σας χαιρετώ προσωρινά...

ΥΓ. Έψαξα και βρήκα 2 ενδιαφέροντα Links που αναφέρονται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου

Ορίστε:

• http://www.youtube.com/watch?v=xQilRjOgAFo

• http://www.youtube.com/watch?v=5zIbU84rQRo

ΥΓ.2.Να προσέχετε στο δρόμο και να μην ξεχνάτε τους ανθρώπους που σας στηρίζουν στα δύσκολα...

μια ψυχή πεθαίνει όταν την ξεχνάς...

ΥΓ.3.Γνωρίζουμε πραγματικά τι σημαίνει Ελευθερία και τι Υποδούλωση;

ΥΓ.4. Πλησιάζει η 6η Δεκέμβρη, υπάρχει κάποιο σχέδιο για την αντιμετώπιση των συλλαλητηρίων;