"Εμείς στο χτες και στο σήμερα"

Καλησπέρα σας...

Πόσο δύσκολο είναι να δημιουργηθεί ένα θεατρικό έργο;

Πόσο δύσκολο είναι να συνυπάρχουν διαφορετικοί χαρακτήρες και να συνεργάζονται αρμονικά μ'ένα κοινό σκοπό, τη δημιουργία ενός θεατρικού έργου;

Αφορμή για τις παραπάνω ερωτήσεις είναι η παράσταση, που παρακολούθησα από τη Θεατρική ομάδα του Πολυτεχνείου Κρήτης, με τίτλο Γκρέγκορυ, η οποία ήταν εξαιρετική και με πολλαπλά μηνύματα!!

Γραμμένο από τα ίδια παιδιά απευθύνεται σε όλους, μικρούς και μεγάλους, μια παράσταση για την σκληρότητα, τον κυνισμό και την καχυποψία γύρω μας μέσα από τα αθώα μάτια των παιδιών.

Όσον αφορά την πλοκή του το έργο μας παρουσιάζει την εξέλιξη της σχέσης ενός ζευγαριού μέσα στο χρόνο από τη στιγμή της γνωριμίας τους, τα πρώτα τους ερωτικά σκιρτήματα και τα κοινά τους όνειρα ενώ παράλληλα παρακολουθούμε το πως 10 παιδιά που μεγαλώνουν, εξελίσσονται, επηρεάζονται και συνειδητοποιούν.

Είναι δυο παράλληλες ιστορίες μ'ένα κοινό σημείο,τη φαντασία ως μέσο διαφυγής από το κατεστημένο, "από το κοινωνικά αποδεκτό".

Αλήθεια, πως βλέπουν τα παιδιά τον σκληρό κόσμο που ζούν;

Μέσα από αυτό τον κόσμο, μέσα από τις υπαρξιακές τους αναζητήσεις, μέσα από την καταπίεση και το φόβο και μέσα από αλλεπάλληλους συμβιβασμούς διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους, επιλέγουν τις παρέες τους και οδηγούνται στην ενηλικίωση.

Η παιδική τους αθωότητα σιγά σιγά χάνεται όσο εξελίσσονται και μεγαλώνουν αν χαθεί και η φαντασία τους θα μπορούν να προχωρήσουν;

Όλα αυτά τα ερωτήματα δένουν και απαντώνται αρμονικά μέσα από την πλοκή του έργου και την εξέλιξη του, μέσα από τις 25 σκηνές με σκηνοθέτες τα ίδια τα παιδιά, στο δικό τους έργο, ένα έργο γεμάτο από συνεχείς εναλλαγές συναισθημάτων, από εικόνες που δημιουργούν τα ίδια τα παιδιά κατά τη διάρκεια του έργου.

Άραγε, πως αλλάζει ο άνθρωπος όσο μεγαλώνει;

Πόσα υπόσχεται να μην τα κάνει όταν μεγαλώσει και πως αθετεί την υποσχεσή του;

'Εχετε σκεφτεί όλοι ποιες είναι οι επιδράσεις της συμπεριφοράς σας στα παιδιά?

Αν πονάνε, αν φοβούνται περισσότερο ακούγοντας τις φωνές σας, αν γίνονται πιο εσωστρεφή νιώθοντας την ένταση που κυριαρχεί στο σπίτι...

Όλα τα παραπάνω λοιπόν, πραγματεύεται το συγκεκριμένο έργο και χάρηκα πολύ που είχε απήχηση απ' όλες τις ηλικίες και πιστεύω ότι μας προβλημάτισε όλους...

Ποτέ μην ξεχνάτε πως ήσασταν στο χτες και πως γίνατε στο σήμερα!!

Τέλος, καλό είναι να στηρίζουμε νεανικές πρωτοβουλίες και όχι να τις κατακρίνουμε ή να θέτουμε εμπόδια στην ολοκληρωσή τους!!

Οι νέοι θέλουν και μπορούν ν' αλλάξουν τον κόσμο!! Βοηθήστε τους!!

Ελπίζω να σας προβλημάτισα λίγο και να σας βρήκα ένα τρόπο για να βλέπετε τα λάθη σας και να τα διορθώνετε..

Σας χαιρετώ προσωρινά...

υγ.1.Το θέατρο οδηγεί στον εξαγνισμό της ψυχής και στην ψυχαγωγία της...

υγ.2.Μια καλή παράσταση δεν είναι απαραίτητο να τυγχάνει μεγάλη διαφήμιση!!

Διαφήμιστε την ΕΣΕΙΣ!!

υγ.3.Τα παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι κριτές.. Μην αφήνετε αναπάντητα τα "γιατί" τους!!

υγ.4. Στηρίξτε τους νέους σε κάθε βήμα, εκείνοι έχουν τα κλειδιά της αλλαγής!!

«Ο ΑΡΧΟΝΤΟΧΩΡΙΑΤΗΣ» του Μολιέρου, στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης για το καλοκαίρι του 2010

Καλησπέρα σας...

Η σημερινή ανάρτηση αφορά το θέατρο και δη τα ΔΗΠΕΘΕ που τόσο εκτιμώ και παρακολουθώ σχεδόν κάθε καλοκαίρι...

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

"Ξεκίνησαν οι πρόβες του έργου «Ο ΑΡΧΟΝΤΟΧΩΡΙΑΤΗΣ» του Μολιέρου, που θα παρουσιάσει το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης για το καλοκαίρι του 2010.

Η πρεμιέρα θα δοθεί στα Χανιά την Δευτέρα 28 Ιουνίου στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου, ενώ με το έργο αυτό το Θέατρο Κρήτης προγραμματίζει να δώσει περί τις 60 παραστάσεις, όπου θα ενταχθεί στο επίσημο πρόγραμμα των πιο σημαντικών Φεστιβάλ, ταξιδεύοντας σε ολόκληρη την Ελλάδα και στο φιλόξενο νησί της Κύπρου.

Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση - διασκευή - σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου, σκηνικά Αντώνη Χαλκιά, κοστούμια Βάλιας Μαργαρίτη, μουσική Δημήτρη Λέκκα, χορογραφίες Κατερίνας Ανδριοπούλου και σε στίχους του Γιάννη Καλατζόπουλου.

Τους ρόλους του έργου θα ερμηνεύσουν οι ηθοποιοί : Δημήτρης Πιατάς, Τάσος Παλαντζίδης, Γιάννης Καλατζόπουλος, Ελένη Κρίτα, Τάκης Παπαματθαίου, Γιώργος Χρανιώτης, Νικολέττα Βλαβιανού, Θεοδώρα Σιάρκου, Ιωάννα Μυλωνά, Στέλλα Δρογγίτη.

Ο Γάλλος κωμωδιογράφος (1622-1673), που σε λιγότερο από είκοσι χρόνια οδήγησε το Γαλλικό θέατρο της εποχής του στην κορυφή της πυραμίδας του Ευρωπαϊκού θεάτρου, προσέφερε στις επερχόμενες γενιές έργα μοναδικά και αξεπέραστα. Προϋπόθεση για κείνον ήταν το έργο να αρέσει στο κοινό που συνήθιζε να πηγαίνει θέατρο για να διασκεδάσει, αλλά συχνά και για να εκτονωθεί από τα καθημερινά προβλήματα.

Ο Αρχοντοχωριάτης γράφτηκε το 1670 κατόπιν παραγγελίας του Λουδοβίκου ΙΔ’ και χαρακτηρίζεται από τον ίδιο τον συγγραφέα ως κωμωδία - μπαλέτο. Πρόκειται για ένα είδος ψυχαγωγίας που ανθούσε ιδιαίτερα στην Αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄, ένα κράμα λόγου, μουσικής, τραγουδιών και χορού, στο οποίο συνήθως συμμετείχαν ο βασιλιάς και οι αυλικοί του. Σε αυτό το μιούζικαλ της εποχής του, ο Μολιέρος προχωρεί σε μια καυστική σάτιρα του νεοπλουτισμού και της αστικής τάξης που προσπαθεί να μιμηθεί την υψηλή κοινωνία, μαϊμουδίζοντας τρόπους, συνήθειες και συμπεριφορές φτάνοντας στα όρια του γελοίου. Στον Αρχοντοχωριάτη, ο σημερινός θεατής εύκολα μπορεί να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του κυρίου Ιορδάνη πολλά ομοιότυπα της σύγχρονης κοινωνικής ζωής αλλά και να βρει αναλογίες με την εποχή μας, μέσα από την σάτιρα που παραμένει αναλλοίωτη."

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΧΑΝΙΑ: 28 ΙΟΥΝΙΟΥ ΠΡΕΜΙΕΡΑ, 29 ΚΑΙ 30 ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ
ΡΕΘΥΜΝΟ: 1,2 ΚΑΙ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ «ΕΡΩΦΙΛΗ»
ΗΡΑΚΛΕΙΟ: 5,6, ΚΑΙ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ»
ΣΗΤΕΙΑ: 9 ΙΟΥΛΙΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟ «ΚΑΖΑΡΜΑ»

Η συγκεκριμένη περιγραφή ήταν από μια ενημέρωση που έλαβα σε γνωστό διαδικτυακό τόπο και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας...

Πάντα να ψάχνετε να δείτε παραστάσεις γιατί σίγουρα θα σας προβληματίσουν...
Το θέατρο και δη ο πολιτισμός ακόμα και στη σημερινή εποχή έχει κάτι να μας "δώσει" και κυρίως να μας ψυχαγωγήσει ...

Σας χαιρετώ προσωρινά..

υγ. Ξεκίνησαν οι αποκαλύψεις και θα "γκρεμιστούν" πολλές απόψεις για αρκετούς "επώνυμους" πολίτες αυτής της χώρας..

υγ.2. Διαφάνεια σε ΟΛΑ και αλήθεια για ΟΛΑ γιατί πλέον δεν χωράνε δικαιολογίες...

Το μέλλον δυσοίωνο, η ελπίδα υπάρχει..

Καλησπέρα σας...

Πέρασαν 7 μήνες από τις εκλογές του Οκτώβρη και η χώρα είναι "παραδομένη" στα χέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου με στόχο να γλυτώσει την χρεωκοπία και να γίνει ξανά αξιόπιστη.

Τελικά, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής γνώριζε ποια ήταν η πραγματική κατάσταση στην οικονομία όταν ανακοίνωσε την προκήρυξη εκλογών;

Δυστυχώς ο σημερινός πρωθυπουργός ήξερε πολλά περισσότερα απ' όσα έλεγε τότε ζητώντας τη ψήφο για να εκλεγεί πρωθυπουργός.Τότε ασκούσε κριτική για την κατάσταση που είχε περιέλθει η χώρα και υποσχόταν χρήματα στο λαό και άλλα πολλά που φυσικά δεν τήρησε όταν εκλέχθηκε.

Έτσι παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις για τη μη προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, καταλήξαμε στις 23/04/10 στην λιτή ανακοίνωση για την παράδοση της χώρας στα "δόντια" της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Το μέλλον προμηνύεται ζοφερό και οι αλλαγές ριζικές είτε μας αρέσει είτε όχι. Είμαστε όμως έτοιμοι ΟΛΟΙ να τις δεχτούμε; Είμαστε έτοιμοι επιτέλους να βρούμε και να τιμωρήσουμε τους πραγματικούς ενόχους; Είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε σε ρηξικέλευθες αλλαγές για μια νέα Ελλάδα;

Πάντα ένα νόμισμα έχει δυο όψεις. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση μας μιας και η σημερινή κατάσταση  της χώρας δημιουργεί την ευκαιρία για μια ολοκληρωτική επανίδρυση του κράτους. Μια επανίδρυση που θα δημιουργήσει μια διαφορετική Ελλάδα υπό ένα διαφορετικό πολιτικό σκηνικό και μοντέλο, μιας και το μεταπολιτευτικό μοντέλο διακυβέρνησης κατέρρευσε και τέλειωσε οριστικά με αυτή την κρίση.

Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να μπει το "εμείς" πάνω από το εγώ και ο καθένας μας ν' αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν ειδικά οι πολιτικοί μας.

Ας μειώσουν τα λειτουργικά τους έξοδα, τους μισθούς και τα δώρα που λαμβάνουν και ας μην διακατέχονται από την απληστία της εξουσίας έτσι μόνο θα μπορέσουν έστω και λίγο να διασφαλίσουν την υστεροφημία τους.

Δεν αντέχει ο λαός να πληρώνει τα λάθη τους και γι' αυτό εξαγριώνεται. Οι κοινωνικές αναταραχές θα πολλαπλασιαστούν και η διαχείρισή τους απαιτεί ψυχραιμία για το καλό όλων μας.

Ήρθε η ώρα για την ανάληψη ευθυνών και πράξεων.

Όποιος δεν μπορεί να δηλώσει παραίτηση διαφορετικά θα δέχεται την αποδοκιμασία για την ανικανότητα του.

Καλή δύναμη σε όλους μας γιατί τα δύσκολα έρχονται...

Κλείνοντας, θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα.. μπορούμε να καθαρίσουμε τούτη τη χώρα από τα λαμόγια;

Οι απαντήσεις δικές σας...

Εύχομαι να σας προβλημάτισα λίγο και να σας έδωσα και μια ελπίδα αισιοδοξίας..

Σας χαιρετώ προσωρινά...

ΥΓ.1.Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν είτε μας αρέσει είτε όχι...

ΥΓ.2.Διαφάνεια σε ΟΛΑ και αλήθεια για ΟΛΑ γιατί πλέον δεν χωράνε δικαιολογίες...

ΥΓ.3. Η ανικανότητα και η απληστία πάντα τιμωρείται από την ψήφο...

ΥΓ.4. Όλοι οι Έλληνες μαζί μπορούμε να πετύχουμε πολλά, πιστέψτε το...

Εμπιστοσύνη, η δύσκολη έννοια των καιρών..

Καλησπέρα σας...

Χαθήκαμε σωστά; Οι λόγοι πολλοί όπως φόρτος εργασίας στη σχολή, συνεχής αναβολή συγγραφής των αναρτήσεων...δυστυχώς όταν αφήνεις κάτι γι' αύριο αυτό το αύριο δεν έρχεται ποτέ!!

Πέρασε ο καιρός, έγιναν πολλά και καθώς έψαχνα για το ποιο θα είναι το θέμα της σημερινής ανάρτησης κατέληξα στο να είναι η εμπιστοσύνη. Μια έννοια τόσο δύσκολη όσο και περίπλοκη ειδικά στη σημερινή εποχή και δη στη σημερινή κοινωνία.

Η εμπιστοσύνη είναι μια λέξη που την αναγνωρίζουμε όλοι αλλά ταυτόχρονα τη ζητάμε επίμονα από το κοινωνικό μας περιβάλλον.Μια λέξη, που αποτελείται από 11 γράμματα, η οποία όμως έχει μεγαλύτερη σημασία απ' όσο της δίνουν πολλοί άνθρωποι.

Άραγε τι είναι εμπιστοσύνη για σένα; Ποιες πράξεις,λέξεις, κινήσεις σε κάνουν να νιώθεις ή καλύτερα να έχεις εμπιστοσύνη σε κάποιον;

Προσωπικά, εμπιστοσύνη είναι να λες οτιδήποτε σημαντικό για σένα σε κάποιον και να ξέρεις πως δεν θα αποκαλυφθεί σε άλλον ή να νιώθεις ασφάλεια  χωρίς να υπάρχει έστω κάποιο ίχνος προδοσίας από το άτομο που εμπιστεύεσαι.

Καλώς ή κακώς, στις μέρες μας είναι καλό να είμαστε επιφυλακτικοί με τους πάντες γιατί δεν ξέρουμε ποιος μπορεί να μας προδώσει αλλά κυρίως το πότε θα γίνει αυτό...

Τότε όμως πως μπορούν να δημιουργηθούν νέες ανθρώπινες σχέσεις χωρίς εμπιστοσύνη;

Μπορούν, αρκεί να ξέρεις τους τρόπους που θα εμπιστευτείς εκείνο το άτομο που είναι συνέχεια δίπλα σου και σε στηρίζει...

Σημασία έχει η πράξη που μπορεί να κάνει κάποιος για να "κερδίσει" την εμπιστοσύνη σου είτε μικρή είτε μεγάλη μιας και σε τέτοιες περιπτώσεις οι λέξεις είναι φτωχές...

Ωστόσο, υπάρχει και το ενδεχόμενο να εμπιστευτείς κάποιον και εκείνος να σε προδώσει, τότε τι γίνεται;

Καλό είναι να μην υπάρχει η απόλυτη άποψη του τύπου: "με πρόδωσε άρα τον διώχνω από δίπλα μου" γιατί πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να εμπιστευτούμε ξανά τα "λάθος" άτομα!!

Τα λάθη μάς κάνουν καλύτερους ανθρώπους και μαθαίνουμε από αυτά, έτσι ώστε να μην τα επαναλαμβάνουμε σε ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον.

Ας το γενικεύσω όμως και λίγο σε ότι αφορά την κοινωνία μας, λέγοντας ότι ποια εμπιστοσύνη μπορεί να υπάρχει μεταξύ κυβερνώντων και πολιτών όταν δεν υπάρχει αξιοπιστία και αξιοκρατία και εμφανίζεται το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο;

Πλέον, ο καθένας τους τιμωρείται με την ψήφο και δυστυχώς πολλοί έχουν τιμωρηθεί τόσο για την αλλαζονεία τους όσο και για την απληστία τους.

Όσο πιο νωρίς αντιληφθούμε τα λαμόγια και τ'αποκαλύψουμε τόσο νωρίτερα θα "καθαρίσουμε" την χώρα από τους αναξιόπιστους...

Κλείνοντας, θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα...τι είναι πιο εύκολο να εμπιστεύεται κάποιος ή να τον εμπιστεύονται;

Οι απαντήσεις δικές σας...

Εύχομαι να σας προβλημάτισα λίγο και να σας κάνω να μάθετε από τα λάθη σας γιατί σημασία έχει πως αντιδράς στο τώρα και όχι πως θ'αντιδράσεις στο μετά...

Σας χαιρετώ προσωρινά...

ΥΓ.1.Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν είτε μας αρέσει είτε όχι...

ΥΓ.2.Διαφάνεια σε ΟΛΑ και αλήθεια για ΟΛΑ αλλιώς καταστρεφόμαστε...

ΥΓ.3.Η εμπιστοσύνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ψυχολογία του ατόμου οπότε επιλέξτε τους σωστούς και άξιους ανθρώπους...

ΥΓ.4.Η αγάπη, η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη κερδίζεται μέρα με την ημέρα και χάνεται σ'ένα λεπτό!!

Αχαριστία, το νέο θανάσιμο αμάρτημα...

Καλησπέρα σας…

Παρατηρώντας την εξέλιξη της κοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων διαπίστωσα την ύπαρξη σε μεγάλο βαθμό του εγωισμού, της απληστίας, της αχαριστίας, της αλαζονείας αλλά και της κακίας στη ψυχή των ανθρώπων και κατέληξα πως τα παραπάνω μπορούν να χαρακτηριστούν ως τα σύγχρονα 7 θανάσιμα αμαρτήματα, μαζί βέβαια με 2 ακόμα που θα συμπληρώσω παρακάτω.

Για όσους δεν γνωρίζουν να υπενθυμίσω τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα είναι τα εξής: Λαιμαργία, Λαγνεία, Οκνηρία, Οργή, Φθόνος, Αλαζονεία, Απληστία
Και οι 7 αρετές είναι οι εξής: ταπεινότητα, ευσπλαχνία, αγνότητα, φιλαλληλία, επιείκεια, καλοσύνη, εργατικότητα…

Μετά από αυτή την ενημερωτική παρένθεση, θέλω να επισημάνω πως θεωρώ την αχαριστία ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα της  σύγχρονης κοινωνίας και σας εξηγώ το γιατί παρακάτω .

Η εποχή μας διέπεται από μια συνεχή αχαριστία, γιατί πλέον για να βρεθεί κάποιος που δεν είναι αχάριστος είναι πολύ σπάνιο, από τους πολιτικούς μέχρι και τον απλό πολίτη. Ποτέ δεν μπορούσα να πιστέψω ή μάλλον δεν ήθελα να το πιστέψω το πόσο αχάριστος μπορεί να γίνει κάποιος  αρκεί να πάρει αυτό που θέλει από τον άλλον.

Δυστυχώς αχαριστία υπάρχει παντού! Προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο για όλους,  μερικές φορές χωρίς να έχεις κανένα συμφέρον , μόνο και μόνο για να τους ικανοποιήσεις και για  να τους προσφέρεις αυτό που τους λείπει ή που χρειάζονται και το μόνο που παίρνεις είναι το απόλυτο τίποτα που σε κάνει να καταλάβεις πόσους αχάριστους ανθρώπους έχεις γύρω σου. Ούτε ένα ευχαριστώ δεν είναι πρόθυμοι να πουν, το οποίο δεν κοστίζει τίποτα. Αξίζει όμως να έχεις δίπλα σου αχάριστους ανθρώπους;

Και εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν σκέφτονται όλοι σαν εσένα αλλά ο καθένας κοιτάζει μόνο το συμφέρον του. Ζούμε σε μια εποχή όπου αυτός που κοιτάζει μόνο τον εαυτό του και  το συμφέρον του είναι και το κυρίαρχο μοντέλο,  το οποίο  λειτουργεί σαν πρότυπο και  είναι ο μοναδικός που επιβιώνει στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν.

Ποια πρέπει όμως να είναι η αντίδραση; Να αρχίσεις και εσύ να λειτουργείς έτσι; Να  σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και να μην λαμβάνεις υπ’ όψιν σου το τι κάνει ο άλλος για σένα (ηθική και υλική στήριξη);

Νομίζω ότι το σωστό είναι η συμπεριφορά μας να προσαρμόζεται με βάση το τι άνθρωπο έχουμε απέναντι μας δηλαδή όπως ακριβώς μας φέρεται κάποιος να του φερόμαστε και εμείς. Έτσι αυτό που εισπράττουμε  το επιστρέφουμε πάλι πίσω ώστε να κάνουμε τον άλλον να καταλάβει το πώς μπορεί να έχουμε αισθανθεί  εμείς εξαιτίας του σε ανάλογες στιγμές. Ας  σταματήσουμε πλέον να είμαστε πάντα οι καλοί που δέχονται τα πάντα χωρίς να λένε ή να κάνουν κάτι και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε σκληροί απέναντι σε εκείνους που το αξίζουν. Το να είσαι καλός απέναντι σε αυτούς που δεν το αξίζουν δεν καταφέρνεις τίποτα παρά μόνο να πληγωθείς και να νιώσεις την αχαριστία στον απόλυτο βαθμό.

Αλλά αν τελικά κοιτάξουμε πιο καλά μέσα μας θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι όλοι μας ή τουλάχιστον οι περισσότεροι είμαστε αχάριστοι γιατί δεν εκτιμάμε τίποτα από αυτά που έχουμε. Θεωρώ ότι λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι είναι ευχαριστημένοι με αυτά που έχουν και δεν ζητάνε τίποτα παραπάνω. Δεν έχουμε αντιληφθεί την αξία της οικογένειας που σου προσφέρει τα βασικά και το κυριότερο την αγάπη και την φροντίδα, δεν έχουμε καταλάβει τη σημασία της υγείας και την έννοια της πραγματικής φιλίας, των ανθρώπων εκείνων που σε στηρίζουν κάθε στιγμή αλλά και το πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να κάνεις όνειρα για το μέλλον…

 Είναι υπέροχο το να ξυπνάς το πρωί και να σκέφτεσαι ότι μια καινούρια μέρα μόλις αρχίζει και είναι όλη δική σου. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κάνεις. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία μέρα που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς γι αυτό βρες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγαπά τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις: «συγγνώμη», «ευχαριστώ» ..ας το κάνουμε και ας διώξουμε τον εγωισμό και την αχαριστία από μέσα μας. Γιατί όταν θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με τα πραγματικά  προβλήματα ή μάλλον με σημαντικότερα προβλήματα, όταν χάσουμε αυτά που είχαμε ή όταν μετανιώσουμε για κάτι που δεν κάναμε ποτέ, τότε μόνο θα καταλάβουμε την αξία που είχαν όλα αυτά που είχαμε και που δεν εκτιμούσαμε.

Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι πολύ αχάριστος. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε αυτό θα αλλάξει αφού όλα μπορούν να αλλάξουν αρκεί να το θέλουμε όλοι μας πραγματικά. Ας σταματήσουμε να παραπονιόμαστε για το παραμικρό και ας αγαπήσουμε αυτά που έχουμε.

Εύχομαι να σας προβλημάτισα λίγο και να σας τόνισα τη σημασία του να ζεις το τώρα και να προετοιμάζεις όσο κατάλληλα μπορείς το μετά.

Σας χαιρετώ προσωρινά…

ΥΓ.1.Η ανικανότητα σε λίγο θα θεωρείται προτέρημα και όχι ελάττωμα ειδικά για τους πολιτικούς μας

ΥΓ.2.Πόση είναι η επάρκεια της χώρας σε είδη πρώτης ανάγκης γιατί έτσι όπως πάει θα κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης!!

ΥΓ.3.Για μένα τα σύγχρονα 7 θανάσιμα αμαρτήματα είναι η κακία, αλαζονεία, ο φθόνος, ο εγωισμός , η απληστία, η ξενοφοβία και η απαισιοδοξία.

ΥΓ.4.Από που πάμε για την αξιοκρατία;

ΥΓ.5.Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Φωτεινή για το κείμενο που μου έστειλε και με την κατάλληλη επεξεργασία έγινε το παραπάνω κείμενο...

ΥΓ.6. Έρχονται και άλλου τέτοιου είδους κείμενα σύντομα...

100 Μέρες ήταν και πέρασαν...

Καλησπέρα σας...

Οι "περιβόητες" 100 μέρες της νέας κυβέρνησης πέρασαν και ήδη έχει ξεσπάσει μια έντονη γκρίνια τόσο για τα πεπραγμένα της όσο και για αυτά δεν έχει κάνει.

Τι δεσμεύτηκε προεκλογικά και τι τελικά έκανε μετά από 3 μήνες και κάτι;

Πολλοί, ανάμεσά τους και εγώ, επισημαίνουν την έλλειψη πραγματικής πολιτικής βούλησης για την κατάρτιση νέων νομοσχεδίων που θα έχουν ως στόχο την βελτίωση της οικονομίας, της ανταγωνιστικότητας αλλά και της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Δυστυχώς, η κατάθεση μόνο ενός νομοσχεδίου σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα αποτελεί τροχοπέδη για όλα τα παραπάνω αλλά και καλλιεργεί μια διάθεση απαισιοδοξίας στο λαό για το τι θα γίνει στο μέλλον…

Επιπλέον, η δημόσια διαφωνία μεταξύ των μελών του υπουργικού συμβουλίου δίνει την εικόνα ασυνεννοησίας και όχι της αρμονικής συνεργασίας όπως θα έπρεπε να συμβαίνει τουλάχιστον στον επικοινωνιακό τομέα.

Ωστόσο, η αύξηση των κονδυλίων για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ με προϋπολογισμό επιπλέον του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ είναι κάτι ενθαρρυντικό για τη βελτίωση του επιπέδου της παιδείας αρκεί να εφαρμοστεί βέβαια και στην πράξη.

Στόχος όλων είναι η μείωση των δαπανών του δημοσίου έτσι ώστε να μειώσουμε το κρατικό μας έλλειμμα υπό την αυστηρή επιτήρηση των επιτελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό όμως επιβάλλεται να ξεκινήσει πρώτα απ’ όλα από τους ίδιους τους βουλευτές και τις αμοιβές τους –αν και δεν πιστεύω πως θα γίνει αυτό ποτέ- και μετά να γίνει απ’ όλους τους υπόλοιπους…

Δεν είναι όμως μόνο οι δαπάνες αλλά και η μείωση της γραφειοκρατίας, που είναι παντού σε τούτη την χώρα, η οποία δυσκολεύει τη ζωή μας δημιουργώντας χιλιάδες προβλήματα σε όλους μας. Αλήθεια μπορεί να καταπολεμηθεί ουσιαστικά;

Ας αφυπνιστούμε όλοι μας και ας δοκιμάσουμε μια φορά ν'αφήσουμε στην άκρη τον «ωχαδερφισμό» και τον «παρτακισμό» που μας διακατέχει παίρνοντας δραστικά και άμεσα μέτρα ώστε να βοηθήσουμε το σύνολο της κοινωνίας μιας και η κρίση είναι σε εξέλιξη και μας έχει πλήξει είτε λίγο είτε πολύ.

Όλοι κρίνονται για το έργο τ' οποίο  παράγουν αρκεί βέβαια να λειτουργούν με αξιοκρατικά κριτήρια στην επιλογή προσώπων για τη στελέχωση των καίριων θέσεων αλλά και στην εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου για την παραγωγή περισσότερου και ουσιαστικότερου έργου…

Κλείνοντας, εύχομαι το 2010 να είναι πραγματικά καλύτερο από το 2009 πρώτα για τη χώρα μας –όπως πχ με την επιστροφή των μαρμάρων δύσκολο μεν αλλά όχι και ακατόρθωτο- και μετά για τον καθένα ξεχωριστά γιατί πάντα τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν τα περιμένεις.

Σας χαιρετώ προσωρινά…

ΥΓ.1. Το καλύτερο είναι εχθρός του καλού γι’ αυτό ας προσπαθούμε όλοι μας για το καλύτερο και όχι απλά για το καλό!!

ΥΓ.2. Ισονομία αλλά και αξιοκρατία εν έτη 2010 μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις;